Tag Archives: ข้อคิดเตือนใจ

ข้อคิดสอนใจ

ใช้ปัญญา..อย่าเชื่อใจคนโกหก

ทุกวันนี้รู้สึกว่า ใครก็ว่าใครโกหก พวกหนึ่งก็ว่าพวกหนึ่งโกหก ผู้หนึ่งก็ว่าพวกคุณโกหก ตามเป็นจริงก็โกหกเท่าๆ กันน่ะดูๆ พวกเราอยู่วงนอกน่ะ เหมือนพวกเขาขึ้นไปชกบนนักมวยนะ คนหนึ่งว่ามันผิดกติกา ไม่น่าจะใช้ศอกใช้เข่า เผลอๆ กัดหูกันอีกต่างหาก..ลักษณะอย่างนั้น แต่พวกเราอยู่ข้างนอกดูๆแล้วมันมั่วกันไปหมดเลย ตามเป็นจริงหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ท่านบอกว่า ท่านตรัสไว้นั้นนะ พวกเราคณะศรัทธาญาติโยม ลูกหลานทุกคนนะให้สังเกตดู พระพุทธเจ้าท่านตรัสเป็นพระบาลีว่า ..คนที่ชอบโกหกทั้งที่รู้ๆ จะไม่ทำชั่วอย่างอื่นเป็นไม่มี..* แต่หลวงพ่อจำไม่ได้เป็นพระบาลีนะ เอ้อ..อ่านไปก็พบเลยล่ะ เป็นพระบาลีแต่หลวงพ่อเอาแต่ความหมาย เพราะพวกเราถึงจะอ้างพระบาลีขึ้นมาพวกเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันน่ะ เอาความหมายมาให้พวกเราได้ฟังได้ศึกษาเลยว่า คนที่ชอบโกหกทั้งที่รู้ๆจะไม่ทำความชั่วอย่างอื่นเป็นไม่มี พอทำขึ้นมาแล้วก็โกหก พอทำขึ้นมาแล้วก็โกหก มันก็เลยโกหกไปเรื่อยเป็นนิสสัยไป ทีนี้พอจากนั้นมันก็ขาดความเชื่อถือแล้วทีนี้ ถ้าคนไม่ได้สังเกตก็..เอ้อใช่..ฟังไป เพราะฉะนั้นเมื่อโกหกไปแล้วคิดว่ามันจะจบ..ไม่ใช่นะ กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ ในเมื่อโกหกไปแล้วนี่ ถนนหนทางเป็นเครื่องพิสูจน์ม้า กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์คน เป็นคนพูดถูกต้องไหม? เป็นธรรมไหม? มีเหตุมีผลไหม?...

ข้อคิดสอนใจ

พึงระลึกอยู่เสมอว่า การขาดความสามัคคีก็คือการขาดกำลัง

พึงระลึกอยู่เสมอว่า การขาดความสามัคคีก็คือการขาดกำลัง การแตกสามัคคีก็คือการแตกแยกกัน ซึ่งไม่ใช่ของดีทั้งมวล ความสามัคคีกันก็คือการรวมกำลังกัน อะไรก็ตามเมื่อยังรวมกันด้วยดีย่อมใช้ประโยชน์ได้ดี เมื่อเริ่มร้าวเริ่มแตก ประโยชน์ย่อมจะเริ่มลดลงตามๆ กัน เมื่อแตกแยกจากกันจริงๆ เช่นหม้อแตก ถ้วยแตก เป็นต้น ย่อมขาดประโยชน์ในการใช้สอยทันที ด้วยเหตุนี้ ความสามัคคีจึงมีพลังและคุณค่ามหาศาล ไม่มีอะไรจะมีกำลังเทียบเท่าได้ จึงขอได้โปรดตระหนักในความสามัคคีว่าเป็นรากฐานแห่งความมั่นคงทุกด้าน นับจากส่วนย่อยไปถึงส่วนใหญ่ มีความสามัคคีเป็นพลังยึดเหนี่ยวไว้ทั้งสิ้น ถ้าขาดความสามัคคีเพียงอย่างเดียว อะไรจะหนาแน่นเพียงใดย่อมสลายตัวลงได้อย่างไม่มีปัญหา จึงขอฝากธรรมสามัคคีไว้กับทุกท่านได้พากันเทิดทูนรักษา อย่าให้เสื่อมคลายสลายไปได้ ชะตาของทุกสิ่งทุกอย่าง มีชาติไทยของเราเป็นต้น จะยืนนานไปได้ก็ด้วยความสามัคคีแห่งคนในชาติเป็นสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด เพราะเรื่องใหญ่ก็ได้แก่คนของชาติจะเป็นผู้รักษาเทิดทูนหรือทำลายมากกว่า จึงกรุณาระลึกข้อนี้ไว้ และช่วยกันเทิดทูนชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ด้วยความจงรักภักดีและความสามัคคีเถิด ชื่อว่าพวกเรารักษามหาคุณของชาติไว้ด้วยดี สิ่งที่ผู้หวังความเจริญมั่นคงจะยึดเป็นหลักปฏิบัติต่อกันนั้น ได้แก่กฎหมายข้อบังคับ ขนบธรรมเนียมประเพณีและศีลธรรม นี่เป็นหลักที่จะทำความสงบสุขให้แก่ส่วนรวมทั้งส่วนย่อยส่วนใหญ่ ซึ่งต้องอาศัยหลักความถูกต้องดีงามเป็นเครื่องดำเนิน กฎหมายบ้านเมืองที่มีไว้ก็เพื่อรักษาหมู่ชนให้อยู่ด้วยความผาสุกร่มเย็น...

ข้อคิดสอนใจ

คู่แท้ อาจจะ…ไม่ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน

ฉันเลิกกับแฟนที่คบกันมา 7 ปี สาเหตุเหรอคะ มันเยอะจนจับต้นชนปลายไม่ถูก! อาจเป็นเพราะมุมมองที่เริ่มไม่เหมือนกัน บาดแผลที่เราสร้างให้แก่กันมันถึงจุดแตกหัก และความไม่ยอมรับในพ่อแม่ของเราทั้ง2ฝ่าย..ฯลฯ ตอนที่ฉันบอกเขาว่า "เราเลิกกันเถอะ!" เขาตอบตกลงทันที่แบบไม่ต้องคิดอะไรมาก แม้มันเป็นเรื่องยากสำหรับเราทั้งสองคน เพราะเราเลิกกันไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเราในตอนนั้น หลังจากเลิกกัน ฉันเอาจริงเอาจังกับการเรียนปีสุดท้าย ทำกิจกรรมทุกอย่างที่มหาลัยมี พยายามทำให้ตัวเองยุ่ง จะได้ไม่ต้องฟุ้งซ่านคิดถึงเขา ส่วนเขา ตัดสินใจไปทำงานที่ญี่ปุ่น ทั้งเขาและฉัน ไม่มีใครอยากอยู่กับรูปแบบชีวิตเดิมๆที่เคยใช้ร่วมกัน ฉันรู้จักเขาตั้งแต่ปลายมัธยมต้น เขาเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียน จากนั้นก็เริ่มคบกันคุยกันมาเรื่อยๆ ช่วงนั้นมีความสุขที่สุดก็ว่าได้ มันเป็นความรักแบบเด็กๆ พอเริ่มเข้ามหาลัย อาจเป็นเพราะโลกที่เราพบมันกว้างมากขึ้น เราเริ่มระหองระแหงกันมาเรื่อยๆ จนเขาสมัครรับใช้ชาติและเริ่มทำงานในบริษัทแห่งหนึ่ง ความห่างเหินมันยิ่งมาก็ยิ่งมาก เจอกันเมื่อไหร่ก็ทะเลาะกันทุกที ทั้งๆที่ฉันก็คิดว่าเราไม่ได้อยากให้มันเป็นอย่างนั้น หลังจากเลิกกันได้เกือบปี เราต่างคนก็มีคนใหม่เข้ามาในชีวิต หลายวันก่อน ฉันติดต่อเขาทางเฟส ขอให้เขาส่งคืนของบางอย่างของฉันมา...

ข้อคิดสอนใจ

โลกกลมๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรี

โลกกลมๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรี อยู่ให้ไว้ใจ ไปให้คิดถึง คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย ไม่ต้องสนใจว่าแมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ ยิ่งมีใจศรัทธา ยิ่งต้องมีสายตาที่เยือกเย็น ในโลกกลมๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน ความปรารถนาอย่างแรงกล้ว นั่นแหละคือเหตุผล คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดิน คนเราจะไม่ต้องใช้สมองเลย ถ้าพูดแต่ความจริง ท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้แต่อย่าริษยา พักได้แต่อย่าหยุด เหตุผลของคนๆ หนึ่ง อาจจะไม่ใช่เหตุผลของคนอีกคนหนึ่ง ถ้าคุณไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร ปัญหาทุกอย่าง ล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น น้ำใจส่วนน้ำใจ เหตุผลส่วนเหตุผล เรื่องดีหรือเรื่องร้ายทางที่ดีบอกกันก่อน หนทางยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ เราจะเห็นค่าความอบอุ่น ก็ต่อเมื่อเราผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว อันตรายที่สุดสำหรับชีวิตคนเรา คือ การคาดหวัง...

ข้อคิดสอนใจ

การเข้าใจธรรมชาติของความผิดพลาด ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนทุกคน

สมัยเด็กๆ ครูสอนศิลปะท่านหนึ่งสอนฉันเสมอว่า เวลาเราใช้ดินสอวาดภาพ เราห้ามใช้ยางลบตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของครูสักเท่าไหร่ รู้เพียงแต่ว่าเวลาฉันวาดภาพแล้วเส้นมันบิดเบี้ยว ฉันก็อยากแก้ให้มันตรง สวย แต่ทุกครั้งที่ฉันหยิบยางลบขึ้นมาเพื่อจะลบภาพนั้น ครูของฉันก็จะเตือนถึงกติกานั้นเสมอ สุดท้ายฉันจึงเลือกใช้วิธีต่อเติมภาพๆ นั้นไปตามจินตนาการเช่นถ้าฉันตั้งใจวาดรูปหน้าคน แต่ฉันเผลอวาดดวงตากลมโตเกินไป ฉันก็จะใช้วิธีเปลี่ยนตากลมๆ นั้นเป็นแว่นตาแทนแม้ตอนนั้นฉันจะไม่เข้าใจว่า ท้าไมฉันจึง ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ และแม้ฉันจะไม่เคยคิดวาดรูปหน้าคนใส่แว่นตามาก่อ น แ ต่ฉัน ก็ไ ด้รูป ห น้า ค น ต า ม ที่ต้องการ แถมยังภูมิใจว่า ฉันสามารถวาดภาพๆนั้นด้วยความมั่นใจ และไม่ต้องใช้ยางลบลบภาพเลยสักครั้ง เวลาผ่านไป ฉันโตขึ้น ฉันเรียนรู้ว่า สิ่งที่ครูสอนวันนั้น แท้จริงแล้วมันปลูกฝังนิสัยหนึ่งให้กับฉัน นั่นคือ...

ข้อคิดสอนใจ

อย่าลืมให้ความสำคัญกับคนที่บ้านบ้าง

หนึ่งหยุดรถที่ร้านขายกระเช้าดอกไม้เตรียมจะสั่งกระเช้า ดอกไม้ทางโทรศัพท์ เพื่อให้ทางร้านโทรศัพท์ติดต่อร้านดอกไม้อีกเมืองหนึ่ง ให้ส่งดอกไม้ไปอวยพรวันเกิดแก่แม่ของเขา ที่อยู่ห่างออกไปประมาณสี่ร้อยกิโลเมตร เมื่อเขาลงจากรถยนต์ เขาเห็นเด็กผู้หญิงอายุราว 5 ปี นั่งร้องไห้อยู่ที่หน้าร้าน จึงเข้าไปถาม “ร้องไห้ทำไมจ้ะ มีอะไรให้ช่วยไหม” เด็กหญิงตอบทั้งน้าตาว่า “หนูอยากซื้อดอกกุหลาบสีแดงไปให้แม่ดอกกุหลาบราคาดอกละห้าบาท แต่หนูมีเงินแค่บาเดียวเท่านั้นเอง” ชายคนนั้นยิ้มแล้วบอกว่า “ไม่เป็นไร เดี๋ยวลุงจะซื้อให้หนูเอง” แล้วเขาก็จ่ายเงินห้าสิบบาทซื้อกุหลาบสีแดงจำนวนสิบดอกให้แก่หนูน้อย แล้วถามว่า“แล้วตอนนี้แม่ของหนูอยู่ที่ไหน หนูจะพาลุงไปหาแม่ของหนูด้วยได้ไหมล่ะ” หนูน้อยตอบตกลง บอกว่าแม่ของหนูอยู่ใกล้ร้านขายดอกไม้นิดเดียวเอง เดินไปเดี๋ยวเดียวก็ถึงเด็กหญิงพาชายใจดี ผู้มีน้าใจไมตรีออกจากร้าน เดินผ่านเข้าไปในวัดที่อยู่ใกล้ร้าน เข้าถึงศาลา ซึ่งมีศพที่เพิ่ง จะ เ สี ย ชี วิ ตมาไม่กี่วันตั้งอยู่หนูน้อยหยิบ ดอกกุหลาบสีแดงช่อนั้นเข้าไปกราบหน้า ศ พ ซึ่งมีรูปผู้หญิงยังสาวตั้งอยู่...

ข้อคิดสอนใจ

ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า

ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึกหัดง่ายๆ แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ เมื่อได้เวลาเรียน เขาหยิบเหยือกแก้วขนาด ใหญ่ขึ้นมา แล้วใส่ลูกเทนนิสลงไปจนเต็ม “พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง?” เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโทแต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมา ไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน “เต็มแล้ว…” เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใจ และหยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา แล้วเทกรวดเม็ดเล็กๆจานวนมากลง ไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆกรวดเลื่อน ไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก เขาหันไปถาม นักศึกษาอีก “เหยือกเต็มหรือยัง?” นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบว่า “เต็มแล้ว…” เขายังยิ้มเช่นเดิม หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมาและเททรายจานวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก เม็ดทราย ไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย เขาเทจนทรายหมดถุง และเขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัด แน่นจนแทบล้นเหยือก เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง “เหยือกเต็มหรือยัง?” เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญา โทเหล่านั้นหันมามองหน้ากันปรึกษากันอยู่นาน หลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆ เงยๆ มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน จวบจนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน...

ข้อคิดสอนใจ

บุคคลอยู่ 5 ประเภทที่อย่าแม้แต่จะคิดลงมือทำ ถ้าอยากมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง

ไม่มีใครไม่อยากมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง แต่ความเป็นจริงแล้วชีวิตคนเราต่างขรุขระยากราบรื่น ไม่มีใครอยาก ทำ ร้ า ย ใคร บางครั้ง บางสถานการณ์ทำให้คุณต้องตัดสินใจ ทำ ร้ า ย ใครบางคนเพื่อความอยู่รอดของตัวคุณเอง แต่คุณรู้ไหม มีบุคคลอยู่ 5 ประเภทที่อย่าแม้แต่จะคิดลงมือทำ เพราะอะไร? เพราะหากคุณทำร้ายหรือทำลายเขาเหล่านี้ โทษอย่างเบา ก็จะกลายเป็นวิบากกรรมที่ติดตามคุณไปในทุกภพชาติ โทษอย่างหนัก กรรมเหล่านั้นจะตอบสนองคุณในปัจจุบันทันด่วน ทำให้คุณพบเจอกับเภทภัย บุคคลทั้ง 5 นี้ได้แก่ 1. ผู้ที่เปี่ยมด้วยบุญบารมี อันได้แก่นักบุญ คนดี ผู้ที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม คนที่สร้างคุณงามความดีไว้มากมาย ไม่เพียงแต่ผู้คนจะรู้ แม้แต่เทพพรหมสิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็รับรู้ หากคุณ ทำ ร้...

ข้อคิดสอนใจ

พ่อแม่คือพระอรหันต์ในบ้าน

พ่อแม่คือพระอรหันต์ ในบ้าน มนุษย์เราทุกคนนั้นต่างก็เกิดมามีพ่อและแม่ด้วยกันทั้งนั้น ซึ่งพ่อแม่นั้นถือว่าเป็นบุคคลที่ดูแลและเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่เราอยู่ในครรภ์ คอยฟูมฟักทะนุถนอมเราดั่งไข่ในหิน เพื่อให้เราลืมตามาดูโลก พระคุณของพ่อแม่นั้นจึงยิ่งใหญ่สุดจะหามิได้ เพราะฉะนั้นเราจึงเปรียบพ่อแม่เป็นดั่งพระอรหันต์ในบ้าน เพราะท่านมีจิตใจอันบริสุทธิ์ต่อลูก ไม่เคยคิดร้ายหรือกระทำสิ่งไม่ดีให้แก่ลูกอันเป็นที่รัก ความรักของพ่อแม่คือความรักอันบริสุทธิ์ที่ยากจะหาสิ่งใดมาเปรียบเทียบได้ ในยามที่พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่นั้น ในฐานะคนที่เป็นลูก ควรที่จะเชื่อฟังคำสั่งสอนของพ่อแม่ ไม่แสดงท่าทีต่อต้านหรือประพฤติปฏิบัติตัวไม่ดีกับพ่อแม่ เพราะในตอนที่ท่านยังอยู่กับเรานั้น เราควรทำให้ท่านสบายใจ เพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณท่าน แต่บางคนนั้นกว่าจะรู้สึกตัวก็ตอนที่ไม่มีพ่อแม่ไว้ให้คอยดูแล หรือทดแทนบุญคุณแล้ว เพราะในตอนที่พ่อแม่ยังมีชีวิต ทำตัวเหลวไหล ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ พ่อแม่บอกให้ไปซ้ายก็จะไปขวาให้ได้ กว่าจะคิดได้ก็สายเกินแก้เสียแล้ว เพราะฉะนั้นในตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ เราควรทำดีกับท่านให้มากๆ หากเป็นลูกชายก็ให้ทดแทนบุญคุณท่านด้วยการบวชทดแทนบุญคุณ หากเป็นลูกสาวก็หมั่นดูแลงานบ้านงานเรือนให้พ่อให้แม่ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถือว่าเป็นสิ่งที่พ่อแม่ทุกคนต่างต้องการจากลูก ให้สมกับที่ท่านคอยเลี้ยงดูเรามาตั้งแต่เล็กจนโต ยอมทำงานลำบากตรากตรำ เหน็ดเหนื่อยเท่าไรพ่อแม่ไม่เคยจะบ่นออกมา ก็เพื่อให้ลูกนั้นได้สบาย พอยามท่านแก่ชราเราก็ต้องทำหน้าที่ในการเลี้ยงดูพ่อแม่ให้ดียิ่งกว่าตอนที่พ่อแม่เลี้ยงดูเราในตอนที่เรายังเป็นเด็ก เพราะพ่อกับแม่แค่ ๒ คน ยังสามารถเลี้ยงลูกหลายคนให้เติบโตมาได้ฉันใด ลูกก็ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ยามแก่ชราให้ได้ฉันนั้น...