Tag Archives: ข้อคิดเตือนสติ

ข้อคิดสอนใจ

ตามหาสิ่งที่ขาด ไม่สำคัญเท่ารักษาสิ่งที่มี

บนโลกแห่งความเป็นจริงคนเรามักจะมองว่าอะไรที่ อยู่ใกล้ตัว อะไรที่มีอยู่แล้วมักไม่ค่อยมีความสำคัญเท่าไรนัก แต่จะพยายามเสาะแสวงหาสิ่งที่ยังไม่มีเพื่อให้ได้มา แม้ว่าการตามหาจะทำให้เกิดความทุกข์ ความไม่สบายใจ หรือความลำบากก็ยอม ทั้งสิ่งของหรือแม้แต่คนรอบกาย …มาถึงตรงนี้หลายคนอาจเกิดคำถามว่า แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่มีอยู่นั้นสำคัญกับเรา? ตามหาสิ่งที่ขาด ไม่สำคัญเท่ารักษาสิ่งที่มี บางครั้งเรามัวแต่มองออกไปภายนอก จนลืมมองถึงสิ่งดีๆ ที่เรามีอยู่กับตัว หากเราได้ตั้งสติ และมองออกจากภายใน มองด้วยจิตใจที่งดงาม เราคงได้เห็นความงดงาม และคุณค่าของสิ่งดีๆ อีกมากมาย ที่อยู่รอบตัวเรา ใจของเราคงผ่องใส ชีวิตของเราคงมีแต่ความสุขได้ทุกวัน บางคนมัวแต่มองหาว่าตัวเองขาดอะไร หรือมองแต่สิ่งที่คิดว่าถ้าได้ครอบครองจะมีความสุข จนลืมนึกไปว่าสิ่งใดที่ครอบครองสิ่งนั้น สุดท้ายต้องสูญเสียมันไป และเขาก็ลืมสิ่งที่มีหรือคนข้างๆ แท้จริงแล้วสิ่งที่เขาต้องการนั้นอาจจะไม่ดีเท่าสิ่งที่เขามีหรือคนที่รักเขา จนเขาคนนั้นได้เดินจาก พอหันกลับมาจึงเข้าใจว่าคนนั้นเขาไม่รอแล้ว เพราะเขาได้เดินจากไปไกลเกินกลับมา หยุดแคร์ว่าคนอื่นจะพูดถึงคุณอย่างไร ปกติคนเรามักจะยึดติดความรู้สึกของตัวเองกับคำพูดของคนอื่น จะทำอะไรก็กลัวว่าจะถูกคนอื่นมองไม่ดี จากคนนั้นคนนี้ ทำให้ชีวิตขาดความสุข เอาชีวิตไปผูกติดกับติดกับอะไรหลายๆ อย่างโดยไม่จำเป็น...

ข้อคิดสอนใจ

อย่าลืมให้ความสำคัญกับคนที่บ้านบ้าง

หนึ่งหยุดรถที่ร้านขายกระเช้าดอกไม้เตรียมจะสั่งกระเช้า ดอกไม้ทางโทรศัพท์ เพื่อให้ทางร้านโทรศัพท์ติดต่อร้านดอกไม้อีกเมืองหนึ่ง ให้ส่งดอกไม้ไปอวยพรวันเกิดแก่แม่ของเขา ที่อยู่ห่างออกไปประมาณสี่ร้อยกิโลเมตร เมื่อเขาลงจากรถยนต์ เขาเห็นเด็กผู้หญิงอายุราว 5 ปี นั่งร้องไห้อยู่ที่หน้าร้าน จึงเข้าไปถาม “ร้องไห้ท้าไมจ้ะ มีอะไรให้ช่วยไหม” เด็กหญิงตอบทั้งน้าตาว่า “หนูอยากซื้อดอกกุหลาบสีแดงไปให้แม่ดอกกุหลาบราคาดอกละห้าบาท แต่หนูมีเงินแค่บาเดียวเท่านั้นเอง” ชายคนนั้นยิ้มแล้วบอกว่า “ไม่เป็นไร เดี๋ยวลุงจะซื้อให้หนูเอง”แล้วเขาก็จ่ายเงินห้าสิบบาทซื้อกุหลาบสีแดงจำนวนสิบดอกให้แก่หนูน้อย แล้วถามว่า“แล้วตอนนี้แม่ของหนูอยู่ที่ไหน หนูจะพาลุงไปหาแม่ของหนูด้วยได้ไหมล่ะ” หนูน้อยตอบตกลง บอกว่าแม่ของหนูอยู่ใกล้ร้านขายดอกไม้นิดเดียวเอง เดินไปเดี๋ยวเดียวก็ถึงเด็กหญิงพาชายใจดี ผู้มีน้าใจไมตรีออกจากร้าน เดินผ่านเข้าไปในวัดที่อยู่ใกล้ร้าน เข้าถึงศาลา ซึ่งมีศพที่เพิ่งจะเสียชีวิตมาไม่กี่วันตั้งอยู่หนูน้อยหยิบ ดอกกุหลาบสีแดงช่อนั้นเข้าไปกราบหน้าศพ ซึ่งมีรูปผู้หญิงยังสาวตั้งอยู่ แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น ชายใจดีเดินกลับมายังร้านดอกไม้แห่งเดิม ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เขาบอกยกเลิกการสั่งดอกไม้ทางโทรศัพท์ที่เตรียมส่งไปให้แม่ แต่ซื้อกุหลาบช่อใหญ่ แล้วขับรถใช้เวลาห้าชั่วโมง ตรงไปหาแม่ของ เขาซึ่งอยู่ห่างออกไปสี่ร้อยกิโลเมตรในคืนวันนั้นเอง……...