ข้อคิดสอนใจ

กิเลสไม่กลัว กิเลสกลัวแต่ผู้มีความพากเพียร

ศาสนาจะร่อยหรอไปทุกวันๆ ถ้าพวกเราไม่สนใจปฏิบัติตนเอง

ศาสนาจะสิ้นไปต่อหน้าต่อตาของเราที่ครองผ้าหัวโล้นๆ นี้แหละ

ผ้านี่ใครเอามาจากไหนก็ได้ ถ้าไม่มีความพากเพียรฆ่ากิเลส

กิเลสไม่กลัว กิเลสกลัวแต่ผู้มีความพากเพียร มีสติปัญญาดังที่อธิบายมาแล้วนี้ พากันตั้งอกตั้งใจ

ไปถึงสำนักแล้วอย่าลืมความพากเพียร อย่าจืดอย่าจาง ให้สดๆร้อนๆ

อยู่กับความพากเพียร เดินจงกรมนั่งสมาธิภาวนาอย่าห่างเหิน

งานนี้เป็นงานประจำพระโดยแท้ งานนอกนั้นไม่เป็นประโยชน์อะไร

แต่กิเลสมันชอบไปติดพันกับงานนอกๆ วัตถุนั้นวัตถุนี้ อันนั้นก็ดี

อันนี้ก็ดี หัวใจมันเลวมันไม่ดู อันนี้ละสำคัญมาก

ให้ดูหัวใจตัวมันเลวๆ ฟาดลงไปด้วยสติปัญญา

พอตัวเลวๆอยู่ในหัวใจนี้ขาดลงไปแล้วอยู่ไหนสบายหมด

ทีนี้ไม่เลวแล้วใจ อยู่ไหนสบายหมด ให้สนใจ เรียกว่าศาสนธรรม

อยู่ที่ใจนะ ศาสนวัตถุอยู่กับการก่อสร้างนั้นสร้างนี้ ยุ่งไปหมด

ในครั้งพุทธกาลท่านไม่นิยม พระพุทธเจ้าเองทรงแสดงไว้

นี่ก็เรียนมาแล้วถึงได้มาสอนลูกสอนหลาน

ดูหมดทุกแง่ทุกมุมที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอนไว้ ค้นพระไตรปิฎกเสียแหลก

พูดให้ชัดเสียวันนี้นะ เป็นสาระไม่เป็นสาระจึงได้นำมาสอนพระลูกพระหลาน

ที่เป็นสาระอันสำคัญๆสดๆร้อนๆ ก็คือ รุกฺขมูลเสนาสนํ บวชแล้วให้ไปอยู่ในป่าในเขา

ประกอบความพากเพียร อย่าคุ้นกับสิ่งใดผู้ใดยิ่งกว่าการประกอบความเพียรด้วยสติ

อย่าให้เผลอตัวลืมตัว นี่เรียกว่าผู้มีความเพียร

เอาละวันนี้การแสดงธรรมให้ลูกให้หลานทั้งหลายฟัง

ก็เห็นว่าสมควรแก่ธาตุแก่ขันธ์ กาลเวลา

ขอความสวัสดีจงมีแก่บรรดาท่านทั้งหลายทั้งประชาชนญาติโยม

และพระเณรโดยทั่วกันเทอญ (สาธุ) ทีนี้จะให้พรทั่วหน้ากัน