ข้อคิดสอนใจ

จนเงินแต่อย่าจนความดี

จนเงินแต่อย่าจนความดี

ทฬิทฺทิยํ ทุกขํ โลเก
อิณาทานญฺจ วุจฺจติ

ความจนเป็นความทุกข์ในโลก

การเป็นหนี้ก็เป็นทุกข์

เช่นเดียวกัน

คนเราลงได้จนแล้ว ย่อมมีแต่ความทุกข์ยาก เพราะเหตุฉะนี้ ท่านจึงเรียกว่า “ยากจน” คิดจะทำอะไรก็ยากที่จะเห็นทาง

อยากได้อะไรก็ยากที่จะได้ หันไปพึ่งพาอาศัยใครก็ยากที่จะได้รับความช่วยเหลือ เพราะโลกสมัยนี้ถือคติว่า “มีเงินนับว่า

น้อง มีทองนับว่าพี่ ยากจนเงินทองพี่น้องไม่มี”

เมื่อไม่มีเงินก็ต้องไปกู้หนี้ยืมสินเขามา ก็เป็นทุกข์เสียดอกเบี้ยแพงๆ ก็เป็นทุกข์ ถูกเขาทวงหนี้ก็เป็นทุกข์ ถูกเจ้าหนี้ตามตัวก็

เป็นทุกข์ ถูกจับเข้าคุกเข้าตะรางเพราะไม่มีเงินใช้หนี้ ก็เป็นทุกข์

จนเงินนับว่าทุกข์มากแล้ว จนความดีเป็นทุกข์ยิ่งกว่า คนไม่สรัทธาในพระศาสนา ปราศจากความอายชั่วกลัวบาป เกียจคร้าน

โง่เขลา เรียกว่า คนจนความดี

เขาทำชั่วทางกาย วาจา ใจ เรียกว่า เป็นหนี้

ทำชั่วแล้วนึกภาวนาในใจไม่อยากให้ใครรู้ เรียกว่า เสียดอกเบี้ย

ถูกคนดีมีศีลธรรมว่ากล่าวตักเตือน เรียกว่า ถูกทวงหนี้

ไปไหนมาไหนมีแต่ความร้อนใจ เรียกว่า ถูกตามตัว

เมื่อตายไปก็ตกนรกหมกไหม้ เรียกว่า ถูกจองจำ

ชีวิตเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นอะไรต่อไปข้างหน้าได้ แม้จะเกิดมาจน ก็จงพยายามสร้างเนื้อสร้างตัว ก็อาจพ้น

จากสภาพความจนได้ในที่สุด ถึงแม้ยังยากจนอยู่ก็ขอให้จนแต่เงินทอง อย่าจนคุณธรรม

โปรดนึกเสมอว่า

อยู่เรือนพังยังดีมีความสุข

ดีกว่าคุกหลายเท่าไม่เศร้าหมอง

จนยังดีมีธรรมค้ำประคอง

ดีกว่าปองทุจริตผิดศีลธรรม

ที่มา :: พันทิพดอดคอม